Ogłoszenia duszpasterskie
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE NA XXIV NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ.
1. Jutro święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Podczas Eucharystii w Zakopanem w czerwcu 1997 roku święty Jan Paweł II powiedział: „Umiłowani, bracia i siostry, nie wstydźcie się krzyża. Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu społecznym i rodzinnym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych, szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie…”. Zastanówmy się nad znaczeniem krzyża w naszym życiu!
2. Dzisiaj w „Gościu Niedzielnym” hymn pochwalny o polskiej parafii katolickiej. Jest ich w naszym kraju 10 352, ale najlepszą jest oczywiście ta, do której człowiek należy; oraz o kanadyjskim kardynale Marcu Ouellet, który po latach walki został oczyszczony z fałszywych oskarżeń. Jest drugim, po kardynale Georgeu Pellu, bliskim współpracownikiem papieży, który został zniesławiony przez kłamliwe słowa ; a także jak naprawdę wygląda dzień z życia konia i wozaka zwanego fiakrem, wożącego turystów do Morskiego Oka.
3. We wtorek w naszej świątyni nie będzie sprawowana Najświętsza Ofiara.
4. W czwartek, 17 września, przypadać będzie 87 rocznica zdradzieckiej napaści Związku Sowieckiego na naszą Ojczyznę. Pamiętajmy o tych, którzy oddali swoje życie w obronie naszej Ojczyzny, jak i złożyli najwyższą ofiarę ginąc w bolszewickich obozach i łagrach.
5. W piątek Eucharystią o godzinie 18.00 rozpocznie się spotkanie z rodzicami i młodzieżą klas ósmych i starszych, którzy pragną przygotować się i przystąpić do sakramentu bierzmowania.
6. Ponadto w świętej liturgii Kościoła w tym tygodniu przypadać będzie:
– wtorek – wspomnienie Matki Bożej Bolesnej – Pani Skrzatuskiej. Piętnastowieczna Pieta z wierzbowego drewna trafiła do Skrzatusza w 1575 roku po dramatycznych wydarzeniach w kościele w Mielęcinie. Od tego momentu, można powiedzieć, rozpoczęły się dzieje skrzatuskiego sanktuarium i pielgrzymowanie wiernych do Matki Bolesnej. Ta, która kiedyś współcierpiała ze swoim Synem, potrafi nadal pocieszać i wspomagać.
– środa – wspomnienie męczenników Korneliusza, papieża, i Cypriana, biskupa. Żyli w III wieku. Korneliusz był 21 papieżem. Przyczynił się do tego, że Kościół przyjmował do wspólnoty chrześcijan tych, którzy wyparli się wiary w obliczu prześladowań. Zginął śmiercią męczeńską w 253 roku. Cyprian był arystokratą. Po nawróceniu i przyjęciu Chrystusa dość szybko został kapłanem i biskupem Kartaginy. Rządził Kościołem tak umiejętnie, że określa się go mianem największego świętego północnej Afryki. Zginął śmiercią męczeńską za cesarza Waleriana, Do dzisiaj zachował się opis przewodu sądowego i tekst wyroku śmierci z 258 roku.
– czwartek – wspomnienie świętego Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, biskupa. Urodził się na Wołyniu, studia teologiczne ukończył w Petersburgu, i tam też przyjął święcenia kapłańskie w 1835 roku. Założył Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi dla opieki nad dziećmi i ludźmi starszymi. W 1862 roku został mianowany arcybiskupem warszawskim, ale niebawem został skazany przez cara na wygnanie w głąb Rosji za obroną prześladowanych po powstaniu styczniowym. Nigdy już nie powrócił do diecezji. Zmarł w Krakowie 17 września 1895 roku.
– piątek – święto świętego Stanisława Kostki, zakonnika, patrona Polski. Urodził się 28 grudnia 1550 roku w Rostkowie na Mazowszu. Był wybitnym uczniem szkół jezuickich w Wiedniu. Wiele czasu spędzał na modlitwie. Cudownie uzdrowiony postanowił zostać jezuitą. Przez św. Piotra Kanizjusza został skierowany do Rzymu, gdzie rozpoczął nowicjat. W wieku 18 lat złożył śluby zakonne. Dał się poznać jako sumienny i pobożny kleryk. Zmarł po krótkiej chorobie 15 sierpnia 1568 roku.
– sobota – wspomnienie świętego Januarego, biskupa i męczennika. Z nim związany jest cud, na który czekają zwłaszcza mieszkańcy Neapolu, gdzie znajdują się jego relikwie. Polega on na rozpuszczeniu się przechowywanej w ampułkach zakrzepłej krwi świętego. January żył na przełomie III i Iv wieku i był biskupem Benewentu. Został aresztowany, gdy chciał w więzieniu odwiedzić swojego diakona, i skazany na ścięcie mieczem. Według podań, gdy ciało męczennika krwawiło po ścięciu głowy, jedna z chrześcijańskich kobiet miała zebrać do flakonika jego krew. O jego relikwiach tak pisał boloński kardynał Lambertinii, przyszły papież Benedykt XIV: „Istnieje w Neapolu krew, która nie może doczekać się zmartwychwstania”.
7. W sobotę Msza Święta zostanie odprawiona o godzinie 14.00, podczas której zostanie pobłogosławiony sakrament małżeństwa.
8. W przyszłą niedzielę po Eucharystii sprawowanej o godzinie 11.00 spotkanie z rodzicami i dziećmi klasy trzeciej w sprawie Pierwszej Komunii świętej.
9. W ramach Dni Kultury Chrześcijańskiej, Fundacja „Miejsce Słowa” zaprasza na pokaz filmu „Uzdrowienie niewidomego” w technologii wirtualnej rzeczywistości. Pokaz odbędzie się w dniach 26-27 września (sobota – niedziela) w Parafii Miłosierdzia Bożego w Szczecinku. Minimalny wiek uczestników to 13 lat. Nie ma opłat za wstęp, natomiast uczestnicy mają możliwość złożenia dowolnej ofiary na produkcję kolejnego filmu na podstawie Ewangelii. Wymagana jest wcześniejsza rezerwacja miejsca na konkretną godzinę poprzez formularz dostępny na stronie www. miejsceslowa.pl /rezerwacja.
10. Dla cudzoziemców mieszkających w Szczecinku i okolicach chcemy stworzyć możliwość uczestnictwa, raz w miesiącu, we Mszy św. odprawianej w języku angielskim. Pierwsza taka Msza planowana jest w niedzielę 27 września o godz. 19.oo w Parafii pw. Miłosierdzia Bożego. Będziemy wdzięczni za uprzedni kontakt ze strony osób zainteresowanych – np. telefoniczny pod numerem 798146826.
11. Codziennie czynimy na sobie znak zwycięskiego krzyża. Niech stanie się programem naszego życia, abyśmy wszystko wykonywali w imię Ojca, przez pośrednictwo Syna i przy wsparciu Ducha Świętego.
ks. Marek Kowalewski, proboszcz
SZCZECINEK , DNIA 13 WRZEŚNIA 2026 ROKU .
Święty Franciszku, nasz bracie, ty, który osiemset lat temu
wyszedłeś na spotkanie siostrze śmierci jako człowiek pełen pokoju,
wstawiaj się za nami u Pana.
Ty, który w krucyfiksie z San Damiano rozpoznałeś prawdziwy pokój,
naucz nas szukać w Nim źródła wszelkiego pojednania
które burzy każdy mur.
Ty, który jako nieuzbrojony przekroczyłeś linie wojny i niezrozumienia,
daj nam odwagę budować mosty tam,
gdzie świat wznosi granice.
W tym czasie targanym konfliktami i podziałami,
wstawiaj się, abyśmy stali się budowniczymi pokoju:
nieuzbrojonymi i rozbrajającymi świadkami pokoju,
który pochodzi od Chrystusa.
Amen.
Zaproszenie do pielgrzymowania do sanktuarium NMP Bolesnej w Skrzatuszu na początku roku szkolnego i katechetycznego
Drodzy Siostry i Bracia,
Jest dobrym zwyczajem, aby przed zbliżającą się Diecezjalną Pielgrzymką do NMP Bolesnej w Skrzatuszu skierować serdeczne zaproszenie do pielgrzymowania i przeżycia ważnych chwil z Matką Miłości Zranionej i Naszej Nadziei.
Niedziela po 15 września od początku naszej diecezji stała się ważną datą dla wiernych, którzy odkryli obecność Matki Bożej w życiu osobistym, rodzinnym, parafialnym i diecezjalnym. Historia cudownej Piety w sanktuarium skrzatuskim naznaczona jest nieprzerwanym ciągiem świadectw pielgrzymów. Pokolenia przed nami przybywały do Bolesnej Matki za natchnieniem Ducha Bożego, aby jak w dzisiejszym pierwszym czytaniu z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian uczyć się „żyć nie dla siebie, tylko dla Boga” i jak, należąc do Boga, oddać siebie bliźnim. W naszym świętym miejscu, za wstawiennictwem Matki Zranionej Miłości i Naszej Nadziei pielgrzymi nabierali ufności, że Jej Syn „jest hojny w przebaczenie”. W ubiegłym roku świętowaliśmy dziękczynienie za 450 lat wspaniałej historii zbawienia pisanej w skrzatuskim sanktuarium. To było wielkie wydarzenie i świadectwo naszej głębokiej wiary. Podczas uroczystej Eucharystii Nuncjusz Apostolski abp Antonio Guido Filipazzi zachęcał nas do ciągłego pogłębiana pobożności maryjnej, aby naznaczona była relacją ucznia zasłuchanego w Słowo – Jezusa Chrystusa, a tym samym pełna miłości.
W tym roku zapraszam wszystkich diecezjan, Siostry i Braci naszego Pana Jego Matki, do „pogłębienia tej pobożności” i stanięcia przed cudownym wizerunkiem Skrzatuskiej Piety indywidualnie, a najlepiej całymi rodzinami, i to tym bardziej, że przeżywają one kryzysy, problemy i niepowodzenia. Właśnie kryzys odsłania naszą biedę i słabość, ale przeżyty w pokorze staje się szansą na zmianę, na nadzieję i nowe życie z Bogiem. Dramatyczne chwile zawsze zbliżają do cudownej Piety, bo wtedy Matka z niezwykłą czułością jest blisko Syna i nas.
Na początku roku szkolnego jesteśmy duchem z najmłodszymi diecezjanami w ich szkołach. Kochające serca matek i ojców zauważają, że w szkole poddanej zmianom, siła wiary, poczucie solidarności płynącej ze wspólnoty wierzących uczniów i uczennic, kształtowanie wrażliwości sumienia przez formację etyczną, duchową i kulturową opartą o wartości chrześcijańskie, przestały mieć znaczenie dla decydentów. Dobrodziejstwo wprowadzania uczniów w świat wartości, ducha, kultury i religii w godnych warunkach zostało odrzucone w imię dowolności i nowych pomysłów na szkołę. Uparte wypychanie lekcji religii na ostatnie lub pierwsze zajęcia, deprecjacja wiedzy etycznej i religijnej przez pomijanie oceny z religii, doprowadziły do praktycznego odrzucenia wspólnoty Kościoła jako partnera w wychowaniu dzieci i młodzieży. Dobrze wiemy, że nie chodzi tu tylko o jeszcze jeden dowolny przedmiot.
Pragnę podziękować wszystkim uczącym religii jako przedmiotu szkolnego. Wasza praca jest dziś coraz bardziej wymagającym wyzwaniem, ale też wyjątkową misją w dzieleniu się z najmłodszymi skarbem Mądrości Boga samego. Pragnę również podziękować wszystkim władzom szkolnym, które mają odwagę i cenią znaczenie tego przedmiotu w wychowaniu młodego pokolenia. Dziękuję także uczniom i rodzicom za świadectwo stałej chęci uczestniczenia w katechezie mimo niesprzyjających okoliczności.
Początek roku szkolnego skłania do planowania i myślenia o przyszłości. Nie możemy stać bezczynnie i biernie przyglądać się coraz bardziej zmieniającym się procesom wychowania i edukacji. Wychodzimy z założenia, które przypomniał św. Jan Paweł II, gdy wołał do polskiej szkoły w 1991 r. we Włocławku, aby dla dobra uczniów i ich rodzin trzymała się integralnego modelu wychowania. Środowisko szkoły we współpracy z Kościołem może najlepiej służyć polskiej rodzinie. Przeciwstawianie sobie tych trzech środowisk lub pomijanie choćby jednego osłabia, a nawet marnuje właściwą szkole szansę mądrego wychowania.
Trzeba nam solidarnie włączyć się w zamiary rodziców i nauczycieli. Nasz Pan wzywa i zaprasza, do porzucenia logiki ziemskiej kalkulacji i sprawiedliwości. Zaprasza nas do hojności w budowaniu ludzkich relacji, jakże często niszczonych przez nienawiść, niezgodę, rywalizację i niechęć. Człowiek swoimi siłami, mając do dyspozycji jedynie „sto denarów” nie umie naprawić krzywd, win, długów. Nie jest w stanie pokonać rodzącego się w takich sytuacjach demona niezgody i nienawiści. Umiejętność przebaczania i naprawiania krzywd według Ewangelii staje się bardzo potrzebna w naszym społeczeństwie. Jest to widoczne, gdy nierozwiązane i nienaprawione krzywdy w naszej wspólnej historii oraz podsycana niechęć przeradzają się w nienawiść i agresję w relacjach między Ukraińcami i Polakami. Podobnie niechęć do cudzoziemców, przybyłych nieraz z odległych ojczyzn, legalnie przebywających i pracujących dla ich i naszego dobrobytu nie daje się pogodzić z wiarą chrześcijańską. Szukajmy inspiracji w Ewangelii, jak budować nasze społeczne dziś, nie mnóżmy obrazów wrogów w miejsce obrazu braci i sióstr.
Pokorny i miłosierny król oraz słudzy z dzisiejszej Ewangelii zachęcają wszystkich do odważnej hojności, wytrwałej cierpliwości i sztuki trudnego przebaczania. Serce Jezusa nie zna innej logiki rozwiązywania kryzysów w relacjach międzyludzkich jak cierpliwe uczenie się słowa „przepraszam” i „przebaczam”. To musi się stać jednym z celów wytrwałej formacji wiary w latach szkolnej edukacji.
Przyrzeczenia i obietnice złożone przez rodziców przy chrzcie ich dzieci skłaniają do wspólnego szukania dróg wiary młodego pokolenia. Dla wielu religia w szkole stała się uzasadnieniem i pretekstem do zaniechania rozmowy o wierze i Kościele we wspólnocie domowej, do opuszczania wspólnej modlitwy, która jest przecież niezwykle owocna, gdy jest zanoszona do Boga w najbardziej osobistej przestrzeni – w domu. Szkoła nie zastąpi rodziców w sianiu ziarna słowa Bożego, odkrywaniu mocy wiary, budowaniu wspólnoty miłości. Szkoła może natomiast to mądrze uzupełnić. Dlatego z pokorą i mocnym przekonaniem apeluję do rodziców o podjęcie wspólnie ze swoimi dziećmi decyzji o wytrwałej katechizacji w szkole.
Siostry i Bracia!
Wasi duszpasterze we współpracy z katechetami i animatorami wspólnot, zaangażowanymi w przygotowania do I Komunii św. i sakramentu bierzmowania są gotowi, aby w parafiach (kościołach, salach parafialnych, salach wiejskich, w domach rodzinnych) w nowy sposób wypełnić misję przekazu wiary. Mówimy dziś o katechezie parafialnej, podstawowej formie pogłębienia wiary rozpoczętej w chrzcie świętym i formowanej w domu, nie jako alternatywie dla religii w szkole, lecz jako jej uzupełnieniu. Niektórzy będą pracować z dziećmi od najmłodszych klas, inni dołączą w klasach szkół ponadpodstawowych do wspólnot czytających słowo Boże, rozmawiających o wierze i jej trudnościach, o Kościele i relacjach nacechowanych miłością i przebaczeniem. Każdy ojciec i matka w naszych parafiach otrzymają pomoc w formowaniu swoich dzieci w wierze.
Trud uczenia wiary i dawania świadectwa nie zawsze od razu przynosi owoce. Ale Jezus Chrystus niestrudzenie wychodzi, szuka i zaprasza bez wyjątku każdego do współpracy i pójścia do Jego winnicy. Praca nad wiarą młodego pokolenia jest w pierwszym rzędzie zadaniem wierzących i praktykujących rodziców. Kapłani, nauczyciele religii i animatorzy pełnią tu funkcję pomocniczą i służebną. Przynależność do Kościoła, „wybranego plemienia, królewskiego kapłaństwa, narodu świętego”, jak pisze św. Piotr, rodzi się z wysiłku wielu: najpierw rodziców, rodziców chrzestnych, najbliższych w parafii, duszpasterzy i ich współpracowników (1 P 2,9). Proszę wszystkich, podejmijmy na nowo dzieło katechezy w szkole i katechezy parafialnej, razem z duszpasterzami, nauczycielami religii, katechistami, animatorami grup.
Zapraszam wszystkich Was, Siostry i Bracia na tegoroczną pielgrzymkę do sanktuarium NMP Bolesnej Pani ze Skrzatusza 20 września, aby modlić się o Boże Błogosławieństwo na nowy rok szkolny. Najpierw, jak zwykle, w poprzedzającą sobotę, 19 września, spotkają się uczniowie i młodzież szkolna na swoim tradycyjnym czuwaniu. To jest ważny element naszej katechezy parafialnej, dlatego proszę wszystkich rodziców o zainteresowanie, zachętę i wspólny wysiłek organizacji wyjazdu młodych wraz w nauczycielami, wychowawcami i opiekunami. To nasza diecezjalna modlitwa o błogosławieństwo i dary Ducha Świętego dla dzieci, młodzieży, nauczycieli, wychowawców i rodziców.
W niedzielę 20 września br. spotkajmy się pod krzyżem Jezusa Chrystusa, gdzie czeka na nas Jego Matka i uczeń św. Jan. Spotkajmy się jako wspólnota, której nie jest obojętna przyszłość naszej ojczyzny, polskich rodzin, kruchego pokoju, podzielonego społeczeństwa. Będziemy się modlić o Jezusową łaskę przebaczenia, darowania wzajemnych krzywd, o ewangeliczną zgodę. Wszyscy jesteśmy uczniami misjonarzami ewangelicznej miłości, szukajmy swojego miejsca we wspólnocie Kościoła, parafii, w rodzinie i w szkole.
Drodzy Młodzi Przyjaciele, drodzy uczniowie ze szkół podstawowych i średnich, Czeka na Was Matka Bolesna, u początku Waszego wysiłku zdobywania wiedzy i wychowania w murach szkolnych, we wspólnotach Waszych klas. W tym roku sobota 19 września jest, jak od lat, Waszym świętem. Czekamy na Was, aby wspólnie wpatrywać się w pełne nadziei oblicze Matki i Jej Syna. Dziś na nowo trzeba nabierać odwagi do życia wiarą w Boga i dawania jej świadectwa. Najlepszą szkołą w tym jest spotkanie, modlitwa i dzielenie się swoimi darami łaski w grupie kolegów i koleżanek.
bp Krzysztof Zadarko
Biskup Koszalińsko-Kołobrzeski